Aşağıda, 19 tarihçi tarafından özgürlük için yayınlanan manifesto metni ve itiraz ettikleri kanun maddeleri yer almaktadır.  

---Tarih İçin Özgürlük--- 

“Geçmişteki olayların değerlendirilmesinde giderek artan siyasi müdahalelerden; ucu tarihçilere ve düşünürlere dokunan hukuki prosedürlerden üzüntü duyan bizler, aşağıda yer alan ilkeleri hatırlatmak istemekteyiz:

Tarih bir din değildir. Tarih hiçbir dogmayı kabul etmez, hiçbir yasağa uymaz, hiçbir tabu tanımaz. Bu durum rahatsız edebilir.

Tarih, ahlak değildir. Tarihçinin, yüceltmek ya da kınamak gibi bir görevi yoktur, açıklamada bulunur.

Tarih, gündemin kölesi değildir. Tarihçi, geçmiş üzerine çağdaş ideolojik şemalar yapıştırmaz ve bugünün hassasiyetini geçmişteki olaylara yansıtmaz.

Tarih, anı değildir. Tarihçi, bilimsel bir girişimle insanların anılarını derler, bunları kendi aralarında kıyaslar ve dokümanlarla, nesnelerle, izlerle yüzleştirir ve olayları ortaya çıkarır.  Tarih, anıyı dikkate alır, kendisini anıya indirgemez.

Tarih, hukuki bir nesne değildir. Hür bir Devlette, tarihi gerçeği tanımlamak, ne Parlamentoya ne de yargı makamına düşmez. En iyi niyetleri barındırsa bile Devletin politikası, tarihin politikası değildir.

Başta 13 Temmuz 1990, 29 Ocak 2001, 21 Mayıs 2001, 23 Şubat 2005 tarihli olmak üzere art arda gelen kanun maddeleri, bu ilkelerin ihlaliyle birlikte, tarihçinin özgürlüğünü kısıtlamış, yaptırım cezaları adı altında tarihçiye araştırması ve bulması gereken şeyi söylemiş, ona yöntemler buyurmuş ve sınırlar koymuştur.     

Demokratik bir rejime yakışmayan bu yasama hükümlerinin yürürlükten kaldırılmasını istemekteyiz.”  

Bu metin, 13 Aralık 2005 tarihinde Libération gazetesinin “Rebonds” (Sıçrayışlar) bölümünde yayımlanmıştır.  

Fransız Tarihçilerin yürürlükten kaldırılmasını istedikleri metinler: 

Yabancı düşmanı, Yahudi karşıtı veya ırkçı her türlü eylemi bastırmaya yönelik 13 Temmuz 1990 tarihli yasa

Madde 9. (…) 8 Ağustos 1945 tarihli Londra Anlaşmasına eklenen uluslar arası askeri mahkemesi kararının 6. maddesinde tanımlandığı şekliyle insanlık karşıtı bir veya birçok suçun mevcudiyetine itiraz edecek olanlar (…),  24. maddenin altıncı bendinde öngörülen cezalara çarptırılacaktır.   

1915 Ermeni soykırımının tanınmasına yönelik 29 Ocak 2001tarihli yasa

Tek madde. Fransa, 1915 Ermeni soykırımını açıkça tanımaktadır. 

İnsan ticaretinin ve köleliğin insanlık suçu olarak tanınmasına yönelik 21 Mayıs 2001 tarihli yasa

Madde 1. Fransa Cumhuriyeti; bir taraftan Atlantik ötesi zenci ticaretinin ve Hint okyanusundaki insan ticaretinin, diğer taraftan XV. yüzyıldan itibaren Amerika ve Karayiplerde, Hint Okyanusunda, Avrupa’da, Afrikalı, Kızıldereli, Madagaskarlı ve Hint halklarına uygulanan köleliğin bir insanlık suçu olduğunu kabul etmektedir.  

Madde 2. Okul müfredatları, tarih ve beşeri bilimler alanındaki araştırma programları, zenci ticaretine ve köleliğe, hak ettikleri uygun yeri ayıracaklardır.  

Ulusun tanınması ve ülkesine geri gönderilmiş Fransızlara ulusal destekle ilgili 23 Şubat 2005 tarihli yasa

Madde 4. Üniversite araştırma programları, başta Kuzey Afrika’da olmak üzere deniz ötesi Fransız mevcudiyetinin tarihine hak ettiği yeri vermektedir. Okul müfredatları,  özellikle Kuzey Afrika’daki ve deniz ötesi Fransız mevcudiyetinin olumlu rolünü ayrıca tanımakta ve bu topraklardaki Fransız ordusunun savaşanlarının tarihine ve fedakârlıklarına hakları olan seçkin yeri ayırmaktadır.    

İmzalayanlar 

Jean-Pierre Azéma, Elisabeth Badinler (1), Jean-Jacques Becker, Françoise Chandernagor (2), Alain Decaux, Marc Ferro (3), Jacques Juillard, Jean Leclant, Pierre Milza, Pierre Nora, Mona Ozouf (4), Jean-Claude Perrot, Antoine Prost, René Rémond, Maurice Vaïsse, Jean-Pierre Vernant, Paul Veyne, Pierre Vidal-Naquet (5), Michel Winock.

Kaynak   : Le Monde
Tarih       : 12.12.2005